İçindekiler
Python öğrenirken is ve == bazen aynı sonucu veriyormuş gibi görünür. Özellikle küçük tam sayılarla yapılan denemelerde iki operatörün de True döndürmesi, aralarında gerçek bir fark olmadığı yanılgısını doğurabilir. Oysa biri değerleri, diğeri nesnelerin kimliğini karşılaştırır; küçük tam sayı önbelleklemesi ise bu farkı geçici olarak gizleyen küçük bir illüzyondur.
``
Eşitlik ve kimlik aynı şey değildir
== operatörü iki nesnenin değer bakımından eşit olup olmadığını denetler. Bu işlem çoğunlukla nesnenin __eq__ metodu üzerinden gerçekleştirilir. is ise iki değişkenin bellekteki aynı nesneye referans verip vermediğine bakar ve özelleştirilemez.
| Operatör | Sorduğu soru | Temel mekanizma | Tipik kullanım |
|---|---|---|---|
== |
Değerler eşit mi? | __eq__ |
Sayı, metin ve koleksiyon karşılaştırma |
is |
Aynı nesne mi? | Nesne kimliği | None, sentinel ve tekil nesneler |
Tam sayılar açısından ilişkiyi kabaca şöyle gösterebiliriz:
\[a \text{ is } b \Rightarrow a == b\]Ancak ters yön garanti değildir:
\[a == b \not\Rightarrow a \text{ is } b\]Yani aynı değere sahip iki farklı nesne bulunabilir. İki ayrı kâğıda 1000 yazılması, kâğıtları aynı kâğıt yapmaz.
Küçük tam sayı önbelleği
Yaygın Python uygulaması CPython, sık kullanılan küçük tam sayı nesnelerini tekrar tekrar üretmemek için önceden hazır tutar. Tipik olarak $-5$ ile $256$ arasındaki tam sayılar önbelleğe alınır. Bu sınırlar CPython uygulama ayrıntısıdır; dil tarafından bütün Python uygulamaları için garanti edilmez.
a = 100
b = 100
print(a == b) # True: değerler eşit
print(a is b) # CPython'da çoğunlukla True: aynı önbellek nesnesi
Burada is sonucunun True olması, sayısal karşılaştırma için doğru operatörü kullandığımız anlamına gelmez. Yalnızca a ve b, CPython tarafından paylaşılmış aynı 100 nesnesine bağlanmıştır.
Daha büyük değerlerde maske düşebilir:
a = int("1000")
b = int("1000")
print(a == b) # True
print(a is b) # Genellikle False
print(id(a), id(b))
int çağrıları çalışma anında eşit değerli fakat ayrı nesneler oluşturabilir. id() çıktılarının farklı olması, değişkenlerin aynı nesneyi göstermediğini açıklar.
Neden bazı testler yine şaşırtır?
Aynı kod bloğunda yazılan sabitler, derleyici optimizasyonları nedeniyle paylaşılabilir. Metinlerde interning, sabit katlama ve etkileşimli kabuğun çalışma biçimi de sonuçları etkileyebilir. Bu nedenle 257 is 257 benzeri deneyler farklı Python sürümlerinde, REPL’de veya bir dosya içinde farklı davranabilir. Ayrıca modern Python sürümleri, bir literal ile is kullanılınca SyntaxWarning gösterebilir.
| Senaryo | Doğru tercih | Neden? |
|---|---|---|
puan değeri 100 mü? |
puan == 100 |
Değer karşılaştırılır |
Sonuç None mı? |
sonuc is None |
None tekil nesnedir |
| İki liste aynı içeriğe mi sahip? | liste1 == liste2 |
Elemanlar karşılaştırılır |
| İki ad aynı listeyi mi gösteriyor? | liste1 is liste2 |
Nesne kimliği araştırılır |
Güvenli kullanım kuralı
Sayıları, metinleri ve koleksiyon içeriklerini karşılaştırırken == kullanın. is operatörünü başta None olmak üzere kimliği özellikle önemli olan tekil nesnelere ayırın:
def kullaniciyi_bul(kimlik):
kullanici = veritabaninda_ara(kimlik)
if kullanici is None:
return "Kullanıcı bulunamadı"
if kullanici.yas == 18:
return "Kullanıcı tam 18 yaşında"
return "Kullanıcı bulundu"
İlk koşul özel None nesnesinin kimliğini, ikinci koşul ise sayısal değeri denetler. Kısacası önbelleğe güvenerek yazılan is karşılaştırması tesadüfen çalışabilir; doğru semantiğe dayanan == ise niyetinizi açık, taşınabilir ve güvenilir biçimde ifade eder.
Yorumlar